marabou

απόψε

2011-01-02T14:33:00.002+02:00

"Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι"

εϊ...

2010-06-24T03:02:00.002+03:00

αφού δε τα χώνεψες,
αφού δε τα ξέρασες με το ουίσκυ,
ε... κουβάλα τα τώρα στην καμπούρα σου
και που και που παίρνε μια γεύση...
ωραίο;

ξεθωριασμένες φάτσες

2010-01-08T00:27:00.001+02:00

Ένα χωρίς λόγια

2009-05-21T19:15:00.002+03:00

Της Μεριδιάνας η σκιά!

2009-04-13T15:37:00.004+03:00

μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες!

2009-03-24T14:55:00.001+02:00

χίλια μίλια πέρα απ'τις Εβρίδες...

Sirene III

2009-03-16T00:05:00.002+02:00

το παπί και το παπάκι

2009-02-14T16:03:00.003+02:00

Σήμερα 14 Φεβρουαρίου του εθνοσοτήριου έτους 2009 γιρτάζουμε όχι τον έρω αλλά την ημέρα που ο φίλος μου ο παναγιώτης απέκτησε το δικότου π@π@κι! απέκτησε δηλαδή e-mail για πρώτη φορά, 27 ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη έκδοση(1982) του Internet Standard 10 (γνωστού επίσης και ως RFC 821 ή SMTP - Simple Mail Transfer Protocol) του ημέηλ δηλαδη...

Δε θα το χρησιμοποιεί βέβαια... σίγουρα όχι όσο χρησιμοποιεί το μολύβι και την ξύστρα του... αλλά τουλάχιστον το απέκτησε...!

Πάνο... καλωσήρθες!

Ξυπνήστε!

2009-02-09T15:42:00.001+02:00

Μοναδικέ μου ακροατή

2009-01-31T00:34:00.001+02:00

άκου αυτό...

http://www.deezer.com/track/105480

goodnight

Sailing around the world

2009-01-27T13:01:00.003+02:00

http://www.boston.com/bigpicture/2009/01/sailing_around_the_world.html

Surrounded

2009-01-16T16:32:00.003+02:00

Γιου αρ Σαραου-ν-ντε-ν-ντ

Καλή χρονιά είπαμε; δεν είπαμε....

2009-01-14T14:49:00.001+02:00

Καλή χρονιά!

Ένα τραγούδι για εκείνα τα σκουπίδια

2008-12-17T21:09:00.002+02:00

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Διονύσης Σαββόπουλος
"Τα ορυχεία"
Από τον δίσκο "Ο σαμάνος"

Σε ορυχεία σκοτεινά
πετάω τα σκουπίδια
όσα μου έφερε η ζωή
μα όσα κι εγώ της πήγα

Εκείνα που δε λέγονται
δε λιώνουν σε καμίνι
που θα τα πάρει ο διάβολος
να κάνει κομποσκοίνι

Πολλές φορές προσπάθησα
μα αυτά τα γαμημένα
αντί να βγουν στα χείλη μου
σφηνώνουν στον αυχένα

Γι' αυτό αν με δείτε μάγκες μου
έτσι όπως τραγουδάω
ρίχνω το σώμα μου μπροστά
σαν να σας προσκυνάω

Το γυαλί

2008-12-11T19:15:00.002+02:00

...δεν πάει άλλο με την τηλεόραση.

Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν

2008-12-11T01:06:00.001+02:00

Η ομιλία του Γιώργου Σεφέρη, κατά την απονομή του Βραβείου NOBEL Λογοτεχνίας
Στοκχόλμη 10 Δεκεμβρίου 1963 (σαν σήμερα πριν 45 χρόνια)

Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να - εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα-πρώτα από τον εαυτό μου.

Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που μας χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο, πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. Ο ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμα πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: "Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα" λέει ο Ηράκλειτος, "ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν".

Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου (εννοεί τον Μακρυγιάννη), των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: "...θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε..." Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριανταπέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα, και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ’ ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό, η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν’ ακούσει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι’ αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη να αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός:

να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής,

για να θυμηθώ τον Σέλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νόμπελ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.

Σ’ αυτόν τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται.

Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

το ίδιο κείμενο στα Αγγλικά και τα Γαλλικά

Ναυπήγηση DIY

2008-12-07T18:25:00.004+02:00

διαβάστε εδώ:

http://www.in.gr/Reviews/imagegallery.asp?lngReviewID=12770&lngChapterID=13503&lngItemID=76014

http://www.in.gr/Reviews/imagegallery.asp?lngReviewID=12770&lngChapterID=13503&lngItemID=76033

* Αν την έχετε γλυτώσει, βέβαια, και δεν σας έχουν πυροβολήσει, δείρει, κάψει... ή κάτι τέτοιο από τις μόδες των ημερών...

Superfly

2008-11-30T13:52:00.002+02:00

(listen here)

(Watch the trailer here)

(Get wasted here)

Playmobil

2008-11-28T20:01:00.001+02:00

Playmo anatomy map 摩比骨骼圖 1024*768, originally uploaded by 091.

Τα πολυ αγαπημένα μας playmobil έχουν υπάρξει πηγή έμπνευσης για φοβερές φωτογραφίες!!!

check this out: http://www.flickr.com/photos/tags/playmobil/interesting/

O Jeremy Clarkson για την Ελλάδα

2008-11-24T21:17:00.001+02:00

Άσε το Θανάση να σου αφιερώσει ένα ζεϊμπεκάκι

2008-11-20T20:55:00.001+02:00

.. για σένα και για μένα το'γραψε

Ζεϊμπέκικο της Κυριακής
μες στο δωμάτιο μόνος
χέρια χτυπάει γονατιστός
ο σταυρωτής ο χρόνος.

με λευκό η κυανό

2008-11-20T16:38:00.001+02:00

"με λευκό η κυανό ανάλογα με τις ώρες και την θέση των άστρων"
γιατί χρωστάμε στην διάρκεια μιάς λάμψης την πιθανή ευτυχία μας.
μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις εξουσίες θα’ταν αληθινή σωτηρία.
οποιος μπορεί και φροντίζει την ερημιά έχει ακόμη ανθρώπους μέσα του.
δίνε τον χρόνο σου δωρεάν αν θέλεις να σου μείνει λίγη αξιοπρέπεια...
και πάνω απ’ολα στην κακή μοιρασιά πάντα ο Θεός ζημιώνεται".

Οδυσσέας Ελύτης

Πρόσκοποι επισκέπτονται τα σκάφη του Volvo Ocean Race

2008-11-09T17:17:00.002+02:00

Source: http://www.volvooceanrace.org/news/article/2008/november/CT/SCOUTS-VISIT/

Saturday 08 November 2008, 13:30 GMT

“Wet!” laughed Ian Walker, the Green Dragon skipper.

“Awesome!” was the response from PUMA’s Rob Salthouse.

“Fun, great fun!” was the way Delta Lloyd watch captain Stu Wilson put it.

Those were the answers provided by the three Volvo Ocean Race sailors who had been asked to describe the race in one word.

With the sun beating down from a crystal clear sky, four Volvo Ocean Race crew members submitted to a probing public inquisition from the assembled scouts.

“It’s fantastic to see all of the scouts here today, wearing their colourful uniforms so smartly,” said Ian Walker to a big round of applause. “I was once a cub scout for two or three years and then I was a scout…so maybe the scout movement isn’t bad training to sail around the world!”

The questions ranged across topics like safety – What do you do if the boat sinks? What about sharks? – to sponsorship and team organisation – How do you pay for all of this? Are there any women on the teams?

The opportunity for the scouts to come down to the race village and meet the sailors and see the boats was arranged through an alliance between Volvo and the scouting movement worldwide. Similar events will take place in many of the remaining stopovers.

But today’s session, in front of a rapt audience, was an opportunity for the sailors to enjoy a close interaction with local youths and reflect for a moment on opportunities afforded by their chosen careers as yachtsmen.

“We’re very lucky people to get this fantastic opportunity to sail around the world and meet new and interesting people,” Walker summed up. “This is my first time to Cape Town and we’ve been made very welcome. Too welcome in fact. We don’t want to leave!”

Whassap

2008-11-02T17:07:00.001+02:00

"Its been eight long years since the boys said wassup to each other. Even with the effects of a down economy and imminent change in the White House, the boys are still able to come together and stay true to what really matters."

You'll find it hard to believe but ...

2008-10-31T12:21:00.001+02:00

the piano has been drinking... not me

αλήθεια!

http://www.youtube.com/watch?v=R3Yy0nO7KJU

Από τη Louisiana στο Κορδελιό με μία κίνηση

2008-10-30T21:09:00.001+02:00

anyone in a rock steady mood?

2008-10-27T17:21:00.000+02:00

απόψε

2008-10-25T01:47:00.000+03:00

πες μου την αλήθεια.

Δεν το κανες

Προσοχή!!! Πιγκουίνοι

2008-09-30T17:25:00.002+03:00

Πόσο φοβερό είναι να οδηγάς χαλαρός ένα καλοκαιράκι στους καταπράσινους ορεινούς δρόμους του Ανατολικού Πηλίου και να συναντάς αυτή την πινακίδα!

Λεει πως θέλει ένα τσιγάρο...

2008-09-30T15:23:00.000+03:00

B-sides

2008-09-26T18:06:00.003+03:00

B-sides

Check them out...http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=334293364

A drink under the bridge

2008-09-13T03:58:00.002+03:00

Προς κάποια ακατοίκητη κοιλάδα του Νοτιά...

2008-08-21T17:57:00.003+03:00

Η Κρατίστη αποπλέει σε μερικές ώρες, άγνωστο για που ακριβώς... αγκαλιά όμως με αυτό που μπορούσε Καίσαρ να σε σώσει... εκείνο που πάντα βρίσκεται σε αιώνια εναλλαγή!

Είναι μια τράτα ολόχρυση

2008-08-18T15:41:00.002+03:00

Χιλιάδες μάτια την κοιτάν, καρδιές την προσκυνάνε, κι όσοι παραλογίζονται που πάει τη ρωτάνε.

welcome to the greece

2008-08-05T15:47:00.002+03:00

ωραία η Φινλανδία...

καταπράσινη, ναυτικός λαός με φοβερή παράδοση, ιστιοπλοΐα με σκαφάρες, ψηλά ξανθά χαμογελαστά κορίτσια... οργάνωση...

Είναι μοναδική εμπειρία να βλέπεις τον ορίζοντα τόσο κοντά σου που νιώθεις σα τον μικρό πρίγκιπα στο μικρό του πλανήτη...

Σας χαιρετώ όμως και πάλι και πάω για κανα μακροβούτι στη δική μας θάλασσα και ιστιοπλοΐα σε νερά δικά μας... μπλε, διαβολεμένα παγωμένες μπύρες, εθιστική ανοργανωσιά και ορίζοντας που από κάποιο σημείο και μετά δεν ορίζει τίποτα!

καλό καλοκαίρι!

Σωτηρία

2008-07-23T12:40:00.002+03:00

Θέλω με αυτό το ποστάκι να ακούσουμε κάποια τραγουδάκια από τη μεταλλική φωνή της Σωτηρίας Μπέλλου.

Δε λες κουβέντα

Νταλίκα

Σαν απόκληρος γυρίζω

Μ'αεροπλάνα και βαπόρια

Ariba La Luna

2008-07-11T12:15:00.002+03:00

proxima estacion esperanza

της νύχτας τα ηχεία

2008-06-30T16:55:00.000+03:00

Κατερίνη, 170 χλμ/ω
... κατεύθυνση νότια

Tori Amos - The power of orange knickers

2008-06-26T17:43:00.003+03:00

tell me now.. who is the terrorist?

...αυτό είχα να πω σήμερα

(δες το και live)

Between what you know and what you wish, lies the secret of The Big Blue. - part 2

2008-06-25T15:58:00.001+03:00

Καθιστός στο δεξί πρυμιό ταμπούκι, με πετρωμένο από το αλάτι μαγιό, τεράστιο καπέλο και γυαλιά κολλημένα στο πρόσωπο για μέρες. Το κοτεράκι σενιαρισμένο, μένουν μόνο μερικά μικρονεταρίσματα για απόπλου. Ήλιος... και ζέστη από αυτό το κωλολίμανο ...

... άντε να φύγουμε γαμώτο...

Περιμένω τον Μάμω με τις βετζίνες (να δούμε τι πατέντα σκαρφίστηκε πάλι) και τον Στρατή να φέρει τις μπαμπάτσες (κιμπάρης όπως πάντα στην τροφοδοσία και σίγουρα θα φέρει και κάποια πορτοκαλο-ροζ αηδία τύπου πάουερέηντ για τον ίδιο).

Κάνω μερεμετάκι-πατεντιά στο σύστημα της αντλίας... γλιστράει το σταυροκατσάβιδο και μου καρφώνεται στον αντίχειρα... στο ίδιο πάντα σημείο... όχι δε θα βρίσω...

Ήρθαν και φεύγουμε σε δευτερόλεπτα. Τα νεταρίσματα εν πλω...δεν αντέχω άλλο δεμένος δωπέρα.

Αέρας μηδέν – παγκόσμια μπουνάτσα. Βγαίνοντας από το λιμάνι με μηχανή με πιάνει αυτό το κλασικό ρίγος στη ράχη, το ρίγος ζέστης που όμως θυμίζει πυρετό και θα φύγει μόνο αν κάνω μια βουτιά.

Αυτό το ρίγος με επισκέφτηκε προχτές, σα δαιμονισμένη ανάμνηση...μόνο που ήμουν κολλημένος στην κίνηση κάπου στη Βάρης – Κορωπίου.

... άντε να φύγουμε γαμώτο...

Between what you know and what you wish, lies the secret of The Big Blue. - part 1

2008-06-24T10:49:00.004+03:00

Η σκηνή με τον υποβρύχιο χορό... χμμμ... μου έχει κάνει λίγη ζημιά... δες την:

~Le Grand Bleu (1988)~

Μήπως...

2008-06-12T18:17:00.003+03:00

είδατε την blogόρεξή μου πουθενά... σα να χει μαζέψει την τσαντούλα της και να πήγε διακοπές... για να δούμε...

Santyanno - Heave her up and away we go!

2008-05-13T22:41:00.012+03:00

Έχω φαγωθεί εδώ και χρόνια να βρώ μία εκτέλεση που να μου αρέσει ενός αγαπημένου μου Sea Shanty .

Τα sea shanties είναι τραγούδια δουλειάς που χρησιμοποιούσαν οι ναυτικοί στα πλοία . Τραγούδια που τραγουδούσε μαζί όλο το πλήρωμα συγχρονίζοντας έτσι και τις εργασίες που γίνονταν στο κατάστρωμα. Λέγεται ότι υπήρχαν διαφορετικά Shanties για διαφορετικές δουλειές.

Το τραγουδάκι είναι το Santyanno. Βέβαια πρόκειται για κομμάτι της ναυτικής (κυρίως Βρετανικής και άλλων όμως) παράδοσης και γενικά η έννοια της παράδοσης είναι ότι εγώ έχω κάτι, το παραδίδω σε σένα εσύ προσθέτεις τα δικά σου στοιχεία , το παραδίδεις στον επόμενο και πάει λέγοντας.

Το παραδίδεις καλυτερο - χειροτερο -- δεν έχει σημασία... αλλιώτικο. Συχνά η αρχική μορφή τέτοιων στοιχείων της παράδοσης δεν μας γίνεται ποτέ γνωστή. Έτσι και το Santy anno είναι επίσης γνωστό και ως Santianna, Santiana, Santy Anna, Santayana, Santy Anno κλπ κλπ. και σε διάφορες παραλλαγές των στίχων του. Οι Γάλλοι το ξέρουν ως Santiano, από μία εκτέλεση του 1970 από τον Hugues Aufray.

έτσι δεν μπορούμε να πούμε ποια είναι η αρχική καταγωγή του τραγουδιού. Ούτε για το εάν το Santa anna ήταν πλοίο, τι πλοίο (εμπορικό - πειρατικό - πολεμικό - φαλαινοθυρικό;;;)ή μήπως ο τίτλος έχει να κάνει με τον Antonio López de Santa Anna. Πάντως στις περισσότερες εκδόσεις του τραγουδιού, ο στίχος μιλά για τον Κόλπο του Μεξικού, ενώ είναι επίσης γνωστό και ως Round the Gulf of Mexico.

H έκδοση των στίχων που πρωτοάκουσα πριν χρόνια και σίγουρα προτιμώ είναι αυτή εδώ (δυστυχώς ο ήχος είναι σε midi... )- Αμερικανιά

Ακούστε και την καλύτερη έκδοση που βρήκα στο youtube αν και δε μου αρέσει πολύ.

Το πορωτικό είναι to refrain να είναι:
So Heave her up and away we'll go,
Heave aweigh - Santy Ano.
Heave her up and away we'll go, We're bound for Californi-o.

Αυτοί εδώ δε λένε ούτε californi-o και το HEAVE AWEIGH το έχουν κάνει WEY-HOOO ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. (έχω κι΄εγώ τα προβλήματά μου :D)

Υυπάρχει μία έκδοση που ψάχνω από την Odetta που πρέπει να είναι πολύ καλή.
XAXA!!! ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΣΘΕΤΩ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ... ΕΔΩ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ODETTA ΟΠΟΙΟΣ ΨΑΧΝΕΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΛΕΝΕ
...για την ώρα πάρτε μιά γεύση.

Άντε βάζω και ένα άλλο shantie πολύ πιο γνωστό, αν και μάλλον είναι τραγούδι όχι δουλειάς αλλά για όταν έρχεται επιτέλους η πολυαναμενόμενη ώρα για ρρρούμι!:

What shall we do with the drunken sailor?

wey hey and up she rises!!!!

άνοιξη

2008-05-05T13:49:00.002+03:00

ελα παιδί μουουουου
... σήκω πάνω!
κουνήσου ....ανέβασε λίγο στροφές

Django Reinhardt - Minor Swing

θέλω να γράψω ένα post

2008-05-01T17:38:00.003+03:00

που να μιλαει για τα πάντα αλλά τελικά πάντα πίνω ένα ουίσκι instead.

There's a bar where the boys have stopped talking
They've been sentenced to death by the blues
Στίχοι

Θέλω να θες τα πάντα

2008-04-14T13:30:00.000+03:00

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Πανελλαδική ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΟΡΕΙΑ(6 Απριλίου 2008) - πρόσκληση!

2008-04-01T11:43:00.000+03:00

...Αγνώντας...

2008-03-26T14:36:00.006+02:00

Ακούσαμε αυτές τις μέρες για τα 2500 στρέμματα πευκοδάσους που κάηκαν στη Σκόπελο και συγκεκριμένα στις πανέμορφες τοποθεσίες Αγνώντα και Στάφυλου. Υπαιτιότητα κατοίκων, είπαν, οι οποίοι πέταξαν εκεί που τους ήρθε, κλαδιά που δεν είχαν σβήσει καλά . Που χέσανε εκεί που τρώνε δηλαδή.

Αγνώντας - Αύγουστος 2007

Το μικρό καταρτάκι δεξιά είναι η "Κρατίστη" μας που ταλαιπωρήθηκε λιγάκι στον Αγνώντα από το αντιμάμαλο που σηκώνει το συγκεκριμένο λιμανάκι. Και το αντιμάμαλο ήταν το μόνο αρνητικό αφού σου μένει αξέχαστη η μοναδική ομορφιά του Αγνώντα με τα καταγάλανα νερά του και το πυκνό πευκοδάσος από το οποίο περιβάλλονται .... περιβάλλονταν μάλλον... Πάντως σίγουρα όχι περιβάλλον... μας τελειώνει

Από την ίδια τοποθεσία μιά φωτογραφία που οι χίλιες της λέξεις περιγράφουν τον όρο:

"Έρχεται Μπουρίνι"

είναι στιγμούλες από τη μικρή οδύσσεια στην οποία αναφέρονται τα post 130 ΝΜ και Gone with the Wind

Για άλλη μιά φορά τα μέρη που μας εμπνέουν (όπως και το το blog archive μου)γίνονται καρβουνιασμένες κλισέ ατάκες ανερχόμενων δημοσιογραφίσκων, αφού πρώτα "παραδίδονται στις φλόγες" των γκασμάδων που ζουν δίπλα μας .... F*%ck

Η Bloggόσφαιρα φουσκώνει και ...

2008-03-20T12:56:00.005+02:00

...όχι με κοπανιστό αέρα!!!

δείτε το άρθρο της "Καθημερινής" εδώ

και τα παρακάτω στατιστικά και γραφήματα εδώ

Πηγή: kathimerini.gr

Το υλικό προέρχεται από σχετική έρευνα του Παντείου Πανεπιστημίου.

Το κλάμμα αρχίζει της κιθάρας

2008-03-19T16:20:00.001+02:00

Musicovery

2008-03-18T12:55:00.003+02:00

Check this out:

http://musicovery.com/

Let's go sunshine!

2008-03-07T18:53:00.003+02:00

Πάμε για την απόλυτη τρέλα αυτού του Σαββατοκύριακου... και στο δρόμο τραγουδάμε:

Καλά ΚούΜουλα

Στο σκότος πλέει αβύθιστη με πλήρωμα φευγάτο

2008-03-06T18:14:00.008+02:00

Έρχεται ο καιρός που θ'αρχίσουν σοβαρά οι εργασίες στη SIRENE...

Η όχι σωστή χρήση από τους παλιούς της "αφεντικούς" έχει προκαλέσει κάποια σημάδια όσμωσης στην καρίνα της...

όταν λέμε όσμωση τι εννοούμε...

Παραθέτω την εξήγηση που δίνει στο site της η Hempel...μίας από τις καλύτερες εταιρείες στην κατασκευή χρωμάτων και λοιπών υλικών συντήρησης σκαφών:

"Οταν δύο υγρά με διαφορετική πυκνότητα διαχωρίζονται από ημι-διαπερατή μεμβράνη, το ένα υγρό θα διεισδύσει στην μεμβράνη προσπαθώντας να ισοσταθ-μίσει την διαφορά στην πυκνότητα. Στην διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο όγκος του διαλύματος με την μεγαλύτερη πυκνότητα θα αυξηθεί και μπορεί να αναπτυχθεί πίεση. Στην περίπτωσή μας η μεμβράνη είναι το gelcoat του σκάφους από fiberglass και το διάλυμα είναι το νερό. Με την πάροδο του χρόνου το νερό θα απορροφηθεί από το GRP και το μεγαλύτερο μέρος αυτής της υγρασίας θα απορροφηθεί μέσω του κελύφους στις σεντίνες με μικρή ζημιά. Ωστόσο, ένα ποσοστό υγρασίας ενδεχομένως θα εμφανιστεί σε κάποια από τα υλικά που χρησιμοποιούνται στο ίδιο το φύλλο πολυεστέρα και θα οδηγήσει στην ανάπτυξη υγρών όσμωσης που περιέχουν π.χ. οξικό οξύ και γλυκόλη. Το υγρό όσμωσης έχει μεγαλύτερο μοριακό βάρος από το νερό και γι’αυτό δεν μπορεί να ξαναγυρίσει πίσω μέσω του gelcoat. Καθώς απορροφάται περισ-σότερη υγρασία μέσω του GRP, επέρχεται υδραυλικό αποτέλεσμα που οδηγεί στον σχηματισμό φυσσαλίδων στο gelcoat."

GRP= glass reinforced plastic (δηλαδή το κύριο υλικό ενός σκάφους που είναι μεμβράνη από πολυεστέρα και υαλόνημα)

Στην φωτό εδώ βλέπετε ένα ύφασμα από υαλόνημα έτοιμο να τοποθετηθεί πάνω σε ξύλινο σκάφος για να το πλαστικοπόιήσει. Όταν περάσουμε πάνω στο ύφασμα αυτό Πολυεστέρα και στεγνώσει ο πολυεστέρας, το αποτέλεσμα θα λέγεται Glass Reinforced Plastic!

gelcoat= εποξικό (δηλαδή δύο συστατικών) χρώμα που τοποθετείται ακριβώς πάνω στο GRP

Δεν είναι καλό το ότι η SIRENE έχει όσμωση αλλά θα τα φέρουμε βόλτα... λίγο με την υπάρχουσα εμπειρία .... λίγο με την βοήθεια φίλων πιό έμπειρων... λίγο με το μεράκι και σίγουρα λίγο διάβασμα και το καλοκαιράκι θα τη χαρούμε πάλι.

Εδώ θα δείτε τι μας λέει η Hempel για τη θεραπεία της όσμωσης

ως τότε... μου'ρχεται αυτό το τραγούδι στο μυαλό:

Ένας Κόσμος!

2008-03-01T21:41:00.003+02:00

Την ώρα που τα κανάλια αφορίζουν το διαδύκτιο όσο αγχώνονται για την αποκέντρωση της αφθεντίας και της εξουσίας τους που μυρίζονται να πλησιάζει...η ΝΕΤ έχει μία φοβερή εκπομπή μέσα από την οποία προβάλει τις μαγικές πτυχές του διαδικτύου.

Από εκεί ανακάλυψα κάτι που προφανώς είναι φαινόμενο χρόνων. Τον MadV.

Δε θα πω πολλά...Θα αναρτήσω δύο βιντεάκια του εδώ και θα σας δώσω το link για το κανάλι του στο youtube... που είναι αυτό

Και ιδού το αποτέλεσμα:

Σήμερα τα 'χω με τον εαυτό μου

2008-02-15T16:19:00.001+02:00

΄Ενα καλό και ένα κακό σήμερα

2008-02-13T12:53:00.004+02:00

Ας ξεκινήσουμε από το κακό.

Μας έχει κλείσει το σπίτι τελευταία η φωτιά...

Το Σάββατο καταστράφηκαν από πυρκαϊά οι Στάβλοι του Camden town στο Λονδίνο.
Camden Lock αλλιώς... ένας μικρός επίγειος παράδεισος της hunged over Κυριακής...

με τους καυτούς λουκουμάδες με ζάχαρη και κανέλα και κακό γαλλικό καφέ στο χέρι...
με κινέζικους μεζέδες που μπορούν να καταστρέψουν το στομάχι Πομάκου αλκοολικού...
με εκατομμύρια antiglobalization μπιχλιμπίδια για να στολίζουν εναλλακτικοί ρασταφάριδες τις φοιτητικές τρώγλες τους
με μεταχειρισμένα αντικείμενα πάσης φύσεως και σε όλα τα πιθανά χρώματα
με περαστικούς που σε κάνουν να νoμίζεις ότι είσαι κομπάρσος στο STAR WARS
με μπίρες στο "la ganza" και rock live στο δρόμο ή σε pub που πετυχαίνεις τυχαία και απλά καταλήγεις να κολλάς για όλη τη μέρα και να θυμάσαι όλη σου τη ζωή
αυτά και άλλα στο Camden Lock. κάρβουνο.

για να πάμε στο καλό τώρα θέλω όλοι μαζί να αναφωνήσουμε ΖΗΤΩ!

ΖΗΤΩ η λαμογιά και η διαφθορά
ΖΗΤΩ η φτώχια, οι χαμηλοί μισθοί και συντάξεις
ΖΗΤΩ η λιτότητα
ΖΗΤΩ το ασφαλιστικό
ΖΗΤΩ όλα εκείνα τα σκατά που οδηγούν τη ΓΕΣΕΕ και την ΕΣΥΕΑ σε απεργίες και καταλήγουμε να ακούμε επιτέλους ραδιόφωνο χωρίς τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς με τις ωραιοπάθειες , τις σέξυ φωνές , τις κλισέ ατάκες, τις εμβόλιμες διαφημίσεις τύπου πάρτε ένα καφέ από τα στάρμπακς και την πόρσε 911 και απολαύστε λίγη "καθαρόαιμη" (γκουχ) πανκ από τους γκρήντέη...

Αντί για όλα αυτά ακούμε μουσικάρες από το πρωί...

Επιπλέον, μαζί με τους παραγωγούς σήμερα κάνει απεργία και το επίμονο promotion συγκεκριμένων τραγουδιών που ή κάτι πάνε να πουν, αλλά αν τα ακους συνέχεια πήζεις και σιχαίνεσαι ή δεν αξίζουν απλά μία (από μουσική δηλαδή γιατί από ντάλλαρς άλλο τίποτις)!

ΖΗΤΩ ΖΗΤΩ ΖΗΤΩ

Υποκειμενικός όπως πάντα,

Marabou...

Υ.Γ.1 : Καλή Απεργία και ευτυχισμένος ο καινούργιος πάσχας
Υ.Γ.2 : Ζητήσαμε λίγη φωτιά στη ζωή μας και πήρε φωτιά ο κώλος μας... τώρα θέλω ένα scoooooooter
Υ.Γ.3 : Long Live Camden!!
Υ.Γ.4 : Κeep your radio on!
Υ.Γ.5 : Ο Μάκης πολέμησε στο Βιετνάμ. Από τότε έχει να κάνει με κίτρινους τύπους και ζούγκλες

Marabou's Music!

2008-02-08T16:01:00.001+02:00

Επίησης να ξέρετε ότι υπάρχει και αυτό:

http://maraboumusic.blogspot.com/

Ο Ιππότης Με τη Σκουριασμένη Πανοπλία

2008-02-03T14:05:00.000+02:00

Κατ'αρχάς επειδή
"You're a man of the mountains, you can walk on the clouds,"
και επειδή έτσι γουστάρω σήμερα που κάνω edit σε αυτό το post, πήγαινε εδώ να ακούσεις το Jokerman του Dylan.
και πάρε και αυτό το link

από το εραστιτεχνικό σχήμα Πάτρας "Ρεφενέ"

http://www.myspace.com/refene

αλλά και

http://www.refene.org/

I used to care

2008-01-28T12:32:00.000+02:00

A worried man with a worried mind

No one in front of me and nothing behind

There's a woman on my lap and she's drinking champagne

Got white skin, got assassin's eyes

I'm looking up into the sapphire tinted skies

I'm well dressed, waiting on the last train

Standing on the gallows with my head in a noose

Any minute now I'm expecting all hell to break loose

People are crazy and times are strange

I'm locked in tight, I'm out of rangeI used to care, but things have changed

This place ain't doing me any good

I'm in the wrong town, I should be in Hollywood

Just for a second there I thought I saw something move

Gonna take dancing lessons do the jitterbug rag

Ain't no shortcuts, gonna dress in drag

Only a fool in here would think he's got anything to prove

Lot of water under the bridge, Lot of other stuff too

Don't get up gentlemen, I'm only passing through

I've been walking forty miles of bad road

If the bible is right, the world will explode

I've been trying to get as far away from myself as I can

Some things are too hot to touch

The human mind can only stand so much

You can't win with a losing hand

Feel like falling in love with the first woman I meet

Putting her in a wheel barrow and wheeling her down the street

I hurt easy, I just don't show it

You can hurt someone and not even know it

The next sixty seconds could be like an eternity

Gonna get low down, gonna fly high

All the truth in the world adds up to one big lie

I'm love with a woman who don't even appeal to me

Mr. Jinx and Miss Lucy, they jumped in the lake

I'm not that eager to make a mistake

Do you often stop and whisper in Saturday's shore?

2008-01-23T13:24:00.000+02:00

Σήμερα άκουσα στο ραδιόφωνο ένα νέο που με έκανε να χαρώ πολύ...

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου ετοιμάζει ένα νέο δίσκο μαζί με το Διονύση Σαββόπουλο.... Μοιραία αυτός ο δίσκος θα είναι καπληκτικός... Το όνομα του δίσκου ακούγεται πως μάλλον θα είναι "Ο Σαμάνος".

Με αυτή την ευκαιρία όμως έρχομαι και θυμάμαι φίλε μου ένα από τα αγαπημένα μου τραγουδάκια της γυμνασιακής μου ηλικίας. Και αυτό είναι το "Shaman's Blues " των Doors.

Τώρα που το ακούω ξανά μετά από πολύ καιρό (αλλά πολύ καιρό) προσπαθώ να βρω μέσα μου αυτό που έκανε αυτό το κομμάτι αγαπημένο... γιατί ήταν... πρώτη φορά μου συμβαίνει αυτό...

δε το βρίσκω φίλε μου... δε το βρίσκω... μεγαλώνουμε; τι σκατά !

Please stop and you'll remember μου τραγουδάει ο Jim.

Ανάρτησα αυτό το videάκι γιατί εδώ περιέχει και ένα απόσπασμα από το ποίημα του Morisson που φέρει τον τίτλο "The Hitchhiker" και το απόσπασμα λέει:

"Why does my mind circle around you

Why do planets wonder what it Would be like to be you

All your soft wild promises were words Birds,

endlessly in flight "

πάρ'το κι'αυτό... αλλά για να το δείς πρέπει να πας εδώ

Ένα κατάρτι έβγαλα στον ώμο

2008-01-15T17:12:00.000+02:00

Goodbye Sir Ed

2008-01-12T15:20:00.000+02:00

Από χθές δεν είναι μαζί μας ο Sir Edmund Hillary.

Ο Sir Edmund μαζί με τον Tenzing Norgay ήταν οι άνθρωποι που στις 29 του Μάη του 1953 πάτησαν στην κορυφή του Everest, την ψηλότερη κορυφή του πλανήτη μας στα 8,848 m. Και απ'όσο γνωρίζουμε τουλάχιστον... πρέπει να ήταν και οι πρώτοι άνθρωποι που το έκαναν αυτό.

Έκτοτε και μέχρι σήμερα, περίπου 2700 άτομα έχουν καταφέρει να βρεθούν στο ίδιο σημείο. Ενώ τουλάχιστον 200 ορειβάτες έχουν χάσει τη ζωή τους προσπαθώντας, τα πτώματα των περισσοτέρων έχουν παραμείνει εκεί λόγω των εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών και είναι ακόμα ορατά από τις κλασικές διαδρομές.

Υπάρχει άπειρο υλικό για τους Hillary και Tenzing πόσο μάλλον για το everest! Δε θα πω πολλά ... απλά ...καλό ταξίδι sir Edmund... πάντα ψηλά!

Μία φωτογραφία του με το αγαπημένο του καπελάκι...το οποίο φόραγε και ο γιός του όταν ανέβηκε μαζί με τον γιό του Tening στην Κορυφή.
και μία κλασική των Hillary και Tenzing με τον εξοπλισμό που χρησιμοποίησαν για την ανάβαση

photos source http://www.achievement.org

After a long couch-tv session

2008-01-10T14:37:00.000+02:00

εχθές, έκανα κάτι που κανονικά το αποφεύγω... βυθήστικα στον καναπέ από αργά το απόγευμα και άρχισα την παρέα με τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου του 21ου αιώνα
... το χαζοκούτι!

Πέρα από κάποιες ιστορικές αναφορές για το περίφημο Ελληνικό τάγμα που πολέμησε στην Κορέα είδα και 3 ταινίες... Ζαβλάκωμα χοντρό!

Στον τηλεοπτικό μου μαραθώνιου όμως ανακάλυψα μέσω της γελοιότατης ταινίας Mike Bassett: England Manager ένα ποίημα του Kipling με τίτλο "IF".

Aν θέλετε να το δείτε από τη σκηνή της ταινίας κάντε click εδώ, αν θέλετε να το δείτε από μία απλή οπτικοποίηση κάντε click εδώ αν θέλετε απλά να το διαβάσετε κάντε click εδώ και εάν δε θέλετε τίποτα από τα παραπάνω και θέλετε να πάτε στο site του playboy κάντε click εδώ

Το άλλο που μου μ'άρεσε ήταν μία ατάκα στο κλείσιμο του White Squall... ένα ναυτικό εργάκι αλλά δυστυχώς δε τη βρίσκω ακριβώς στο net... πρέπει να'ταν κάτι του στυλ:"You can't run from the wind. You trim your sails, face the music, and keep going."

Ψάχνοντας όμως βρήκα ένα site με πλήρη σενάρια ταινιών και είναι αυτό:
http://sfy.ru/scripts.html

Anyway... αυτά...

Don't Worry, Be Happy... the end of a myth!

2008-01-09T12:18:00.000+02:00

Φαντάζομαι πως όλοι θα ξέρετε το τραγουδάκι που αναφέρω στον τίτλο... Don't Worry, Be Happy. Αγαπημένο... το έχω σιγο-σφυρίξει, χωρίς να το καταλαβαίνω, σε πολλές γκρίζες στιγμούλες και πάντα το έχει κάνει το μαγικό του! Είναι το τραγουδάκι που λέει ότι όσο σκατά και να πάνε τα πράγματα...Don't Worry, Be Happy. Το μαγικό του μάλιστα δεν περιορίζεται στο ότι σου φτιάχνει τη διάθεση η μελωδία...ούτε στο διδακτικά του στιχάκια. Το μαγικό με αυτό το τραγουδάκι είναι ότι είναι και μεταδοτικό... μεταδίδει την ενέργειά του σε εσένα εσύ το σιγο-σφυρίζεις και το ακούει ο διπλανός σου με τη γκρίζα φατσούλα στο τρένο και κάποια στιγμή μέσα στη μέρα πιάνει τον εαυτό του ασυναίσθητα να το τραγουδάει ... και πάει λέγοντας.

πριν προχωρήσουμε με αυτό το post ας το ακούσουμε ...

Kάτι που είχα ακούσει και είχε εγκατασταθεί ακλόνητο στο μυαλό μου, και με είχε στιγματίσει, είναι ότι αυτός που έγραψε αυτό το τραγούδι αυτοκτόνησε.

Ίσως να το έχετε ακούσει κι'εσεις...

Μάλιστα. Κάποιος που είπε κάτι τόσο αισιόδοξο, και μας έκανε και όλους να το λέμε, έχει ένα τέλος πέραν του τραγικού. Απλά αυτοκτονεί ... Σα να μας λέει "Worry you bastards". Κλασικό! θα' λεγες ... κωλοζωή! Κλασική ματαιότητα. Κλασική ειρωνεία της τύχης...

Πριν γράψω κάποιες παραπάνω πληροφορίες για το τραγουδάκι, να σας δώσω το LINK για το πρόγραμμα των συναυλιών του Bobby Mc Ferrin για το 2008 το οποίο είναι το εξής: http://bobbymcferrin.com/bobby_news.php?url=http://bobbymcferrin.com/wordpress/?p=19

Ο Bobby Mc Ferrin είναι ο δημιουργός και ερμηνευτής του Don't Worry, και αφού έχει πρόγραμμα συναυλιών για το 2008, σημαίνει ότι όχι μόνο δεν αυτοκτόνησε ποτέ αλλά μάλιστα ο άνθρωπος ζει και βασιλεύει. Και επειδή δεν διασταύρωσα την πρώτη πληροφορία ποτέ και την πίστευα τυφλά (το ότι αυτοκτόνησε δηλαδή) την νέα πληροφορία την διασταύρωσα και με το παραπάνω. Το ότι στις αναφορές για τον κύριο Mc Ferrin γράφεται ότι γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου του 1950 χωρίς παύλα (ξέρεις 1950-19κάτι) τα λέει όλα.

Ζεί και βασιλεύει και μάλιστα πρόκειται για ένα ταλαντούχο και προικισμένο jazz καλλιτέχνη ο οποίος διαθέτει στο οπλοστάσιο της φωνής του 4 οκτάβες, με τις οποίες κάνει θαύματα, ένα από αυτά και το τραγουδάκι μας, του οποίου η μελωδία, ίσως να το προσέξατε, είναι όλη φτιαγμένη με φωνητικά παιχνίδια. Αργότερα κάντε ένα click εδώ για να δείτε κάποιες από τις δυνατότητες του Bobby.

Πολύ καλά τα νέα λοιπόν ... για μένα τουλάχιστον, γιατί δεν ξέρω αν κι'εσείς είχατε την ίδια εντύπωση για τον δημιουργό του Don't Worry be Happy...

Η φράση Don't Worry be Happy, τώρα, είναι μία φράση που χρησιμοποιούσε ο Ινδός (Περσικής καταγωγής) πνευματικός ηγέτης Meher Baba όταν μιλούσε με ακολούθους του στη Δύση. Διαβάστε περισσότερα για τον κύριο Baba εδώ ή στην επίσημη ιστοσελίδα του http://www.meherbaba.com/. Πάντως ούτε αυτός αυτοκτόνησε!

Να σας πω όμως ότι εκτός από το "Don't Worry be Happy" o Meher Baba έλεγε πως ήταν (και μάλιστα θεωρούταν) αυτό που λέμε Avatar. Μη γελιέστε αγαπητά internet freaks δεν εννοούσε πως ήταν ένα profile pic, αλλά η ενσάρκωση του Υπέρτατου Δασκάλου του Θεού σα να λέμε...

Αυτά για την ώρα. και μην ξεχνάτε:

Don't Worry... Be Happy!

The Heart of Saturday Night!

2008-01-06T19:09:00.000+02:00

Ένα τραγουδάκι για να ακούσουμε όσο περνά τεμπέλικα η πρώτη Κυριακή του χρόνου έχοντας αφήσει πίσω της για τα καλά το πρώτο Σαββατόβραδο...

Αλλιώς ... λίγος tom waits και ένα πανέμορφο τραγουδάκι για να πάει καλά ο χρόνος.

Καλά ταξίδια

Υ.Γ. πολλοί ίσως βρείτε το videάκι λίγο μελό για τα γούστα σας... ας επιστήσω την προσοχή όλων στο τραγούδι όμως.

οι στίχοι εδώ

Καλή Χρονιά

2008-01-02T20:56:00.000+02:00

A song for him... the Marabou

2007-12-17T15:11:00.000+02:00

σίγουρα σου'χει τύχει καμιά φορά να νομίζεις ότι κάποιο τραγούδι είναι γραμμένο για σένα...
Μιά ιστορία για τον γερο-Μαραμπού

Λευκό Πουλί

Πάνος Κατσιμίχας - Μάνος Ξυδούς

"Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο χειμώνας "

lEGEND Music - 2007

Πούσι

2007-12-12T18:46:00.000+02:00

ΠΟΥΣΙ

Επεσε το πούσι αποβραδίς

-- το καραβοφάναρο χαμένο --

κι' έφτασες χωρίς να σε προσμένω

μές στην τιμονιέρα να με δείς.

Κάτασπρα φοράς κ' έχεις βραχεί,

πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου.

Κάτου στα νερά του Port Pegassu

βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή.

Μας παραμονεύει ο θερμαστής

με τα δυό του πόδια στις καδένες.

Μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες

με την τρικυμία· θα ζαλιστείς.

Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό

κ' είν' αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα.

Από να φοβάμαι και να καρτερώ

κάλλιο περισκόπιο και τορπίλλα.

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη.

Ηρθες να με δεις κι όμως δε μ' είδες

έχω απ' τα μεσάνυχτα πνιγεί

χίλια μίλια πέρ' απ' τις Εβρίδες.

Νίκος Καββαδίας από την ομώνυμη ποιητική συλλογή "Πούσι" (1947)

thanx to barr for bringing this into my attention

Here's to waiting ή όταν η διαφήμιση γίνεται τέχνη

2007-12-08T22:32:00.000+02:00

He waits
that's what he does
And I tell you what...

tick followed tock followed tick followed tock followed tick...

Ahab says "I don't care who you are ... Here's to your dream"
And the sailors return to the bar
"Here's to you Ahab"
And the fat drummer hit the beat with all his heart.

Here's to waiting

Για την ιστορία να πούμε ότι χρειάζονται 119.5 δευτερόλεπτα για να βάλεις ένα τέλειο pint Guinness... αλλά good things come to those who wait!

To κομμάτι που ακούγεται είναι το phat planet από τους leftfield

Source - Wikipedia.org
In 2000, Guinness's 1999 advert Surfer was named the best television commercial of all time in a UK poll conducted by The Sunday Times and Channel 4. This advertisement is inspired by the famous 1980s Guinness TV and cinema ad, centred on a surfer riding a wave. The 1980s advertisement was not only remains a popular iconic image in its own right but also entered the Irish cultural memory through inspiring a well known line in Christy Moore's song "Delirium Tremens". Surfer was produced by the advertising agency Abbott Mead Vickers BBDO; the advertisement can be downloaded from their website.
Guinness won the 2001 Clio Award as the Advertiser of the Year, citing the work of five separate ad agencies around the world.

Να τι λέει ο bbc για τη διαφήμιση

Υ.Γ. Ahab από τον Captain Ahab... τον καπετάνιο από το Moby Dick

Για να μπούμε λίγο στο στο πνεύμα των Χριστουγέννων!

2007-12-04T11:04:00.000+02:00

as a boat to the dock

2007-12-02T18:44:00.000+02:00

Am I a prisoner to instincts?
Or do my thoughts just live
As free and detached
As boats to the dock?

The Strokes - ize of the world
(μη δώσεις απαραίτητα σημασία στο video...άκου το τραγουδάκι...)

SIRENE

2007-11-28T12:03:00.000+02:00

SIRENE (θα ξέρεις αν με ξέρεις και αν έχεις δει προηγούμενο post)

Από την ταινία O brother where art thou?

Redemption Song

2007-11-23T16:50:00.000+02:00

tribute to 23

κάποιος είπε πως...

2007-11-21T21:16:00.000+02:00

Ξεκόλλα

2007-11-19T15:17:00.000+02:00

Οδηγάς.

Έχει κίνηση.

Σκέψεις διάφορες.

Βλέμα στο "rear view mirror" για να συναντήσεις την ίδια σου σκυθρωπή ματιά.

οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί ... κάτι τους έχει πιάσει όλους σήμερα και λένε παπαριές.

Ζωγραφίζεται μπροστά σου, ένας μοναδικός πίνακας που φαίνεται μόνο από εκείνο το σημείο - μόνο εκείνη τη στιγμή.

Τη στιγμή που η φύση λες και σου στέλνει, σαν αγγελιαφόρους της, τα σύννεφα.
Να σου πουν "ξεκόλλα".

Μία φωτογραφία από την επόμενη στιγμή, από το επόμενο σημείο.

Είσαι παιδί μου πειρασμός...

2007-11-13T15:57:00.000+02:00

έλα να ακούσουμε λίγο Βλάσση να ανέβουμε

Ορειβασία τελεία GR

2007-11-08T17:13:00.000+02:00

http://www.oreibasia.gr/

Για να δούμε τι θα δούμε...

Saaaaaaaaaail !!!!!!!!

2007-11-06T16:15:00.000+02:00

Μία πορωτική φωτό από πρόσφατους αγώνες ιστιοπλοΐας παραδοσιακών σκαφών με την μεγάλη αγάπη Sirene II...

ehhh είχε λίγο αέρα...

Επειδή πορώθηκα προσθέτω και αυτήν:

άντε και αυτήν που πάμε γρήγορα...:

τι στιγμές μας έχει χαρίσει αυτό το σκαφάκι... δεν περιγράφεται

Περισότερες φωτογραφίες εδώ

Another Lodestar Adventure

2007-11-01T16:35:00.000+02:00

Ένα καινούργιο Lodestar Adventure ετοιμάζεται

http://www.lodestar-adv.blogspot.com/

Fear and Loathing under the oak tree!

2007-10-29T10:59:00.000+02:00

- Το πεϊνιρλί... δε το πήρε κανείς

- Αυτό... ΑΝ θέλω το πιστεύω

- Ποιός

Έβαψε

το άλογό μου

πράσινο

(φωτογραφία... από το τελευταίο lodestar adventure)

Πλατεία Μαβίλη, ώρα 23:30

2007-10-23T13:34:00.001+03:00

Μεταφέρω αυτούσιο post του φίλου επίκουρου από το http://kulluwahad.blogspot.com/

γιατί με κάλυψε πλήρως

γιατί δεν ήμουν εκεί αλλά μάλλον έπρεπε

γιατί θα'θελα να το είχα γράψει εγώ...

γιατί η φωτογραφία δείχνει πιο ωραία σε μαύρο φόντο

γιατί έτσι

Λίγο μετά τη δουλειά.

Ένα ποτό στου Λώρα.

Μερικές σκέψεις για το παρόν και το μέλλον.

Ο φόβος για τις μεγάλες αλλαγές την κρατάει καθηλωμένη.

Ποιος μπορεί να την φανταστεί να περπατάει;

Ή και να τρέχει;

Το νου σας

2007-10-19T20:20:00.000+03:00

Λοιπόν ... έρχεται σαββατοκύριακο...

το νόυ σας!!!

56

2007-10-17T10:58:00.000+03:00

56 ρηχά ποτήρια dewars

56 ξαφνικοί θάνατοι

Χρυσοστόμεια ΧΙ...

2007-10-11T16:55:00.000+03:00

be there

http://xrysostomeia.blogspot.com

And now for something completely different

2007-10-11T10:38:00.001+03:00

NOOOOOOOOOOOOOObody expects the Spanish inquisition!!!!!

2007-10-08T11:27:00.001+03:00

Πάτος

Επισκέπτης

2007-10-01T13:22:00.000+03:00

βρέθηκα επισκέτπης σε ένα κορυφαίο private πάρτυ που γινόταν σε ένα σπίτι με τσαλακωμένους τοίχους... ακάλεστος.

Πήγα νωρίς στο θέατρο του Βύρωνα για να αγοράσω τίκετ για ένα από τα καλύτερα live που μπορεί να παρακολουθήσει κάποιος.

Βγήκα από το αμάξι και άκουσα τα βροντερά έγχορδα των νοικοκύριδων του live αυτού... των Επισκεπτών.

Μαγεύτηκα.

Soundcheck. Με τράβηξε ο ήχος όπως τα καρτούν τα τραβάει από τη μύτη η ευφάνταστη οπτικοποίηση της μυρουδιάς... περπάτησα προς τα εκεί και απλά βρήκα στο δρόμο μου ανοιχτές πόρτες.

τώρα για το live του Αγγελάκα και των Επισκεπτών.. τι να πω.. αν το'χεις δει, ξέρεις... αν πάλι δε το'χεις δει ...

i don't wanna grow up

2007-09-28T16:43:00.000+03:00

..really

(tom waits/k. brennan)When Im lyin in my bed at night I dont wanna grow up Nothin ever seems to turn out right I dont wanna grow up How do you move in a world of fog Thats always changing things Makes me wish that I could be a dog When I see the price that you pay I dont wanna grow up I dont ever wanna be that way I dont wanna grow up Seems like folks turn into things That theyd never want The only thing to live for Is today...Im gonna put a hole in my tv set I dont wanna grow up Open up the medicine chest And I dont wanna grow up I dont wanna have to shout it out I dont want my hair to fall outI dont wanna be filled with doubt I dont wanna be a good boy scout I dont wanna have to learn to count I dont wanna have the biggest amount I dont wanna grow up Well when I see my parents fight I dont wanna grow up They all go out and drinking all night And I dont wanna grow up Id rather stay here in my room Nothin out there but sad and gloomI dont wanna live in a big old tombOn grand streetWhen I see the 5 oclock news I dont wanna grow up Comb their hair and shine their shoes I dont wanna grow upStay around in my old hometown I dont wanna put no money down I dont wanna get me a big old loan Work them fingers to the bone I dont wanna float a broom Fall in love and get married then boom How the hell did I get here so soon I dont wanna grow up

μα σίγουρα πολύ συχνά κοιτάμε το ίδιο αστέρι

2007-09-28T12:56:00.000+03:00

Αυτό το κορίτσι το αναγνωρίζεις;

μπρος σ'αυτή την εικόνα, ήταν αδύνατο να μη θυμηθώ το τραγουδάκι του Παπάζογλου...

Είμαι ερωτευμένος, δε μ' ενδιαφέρει ό, τι κι αν πουν,

με μια απ' τις Καρυάτιδες, με μια απ' αυτές που λείπουν.

Είν' όμορφη και λυγερή με νάζια και καπρίτσια

και όλα τ' άλλα δύσκολα που έχουν τα κορίτσια.

Μαθαίνω πως απόχτησε περίεργες συνήθειες

πως με τίς ώρες παρατηρεί τον ουρανό τις νύχτες.

Ποτές μου δεν την έχω δει ούτε κι αυτή με ξέρει,

μα σίγουρα πολύ συχνά κοιτάμε το ίδιο αστέρι

(πάλι καλά που'ρχεται στην Ελλάδα και κανένας φίλος από τα παλιά και κάνουμε τον κόπο να πάμε μία βολτίτσα από την ακρόπολη...)

Γιορτή

2007-09-19T16:22:00.000+03:00

Και τελειώνω την videϊκή τριλογία μου (τετραλογία με το 130 ΝΜ) με τι άλλο από Αγγελάκα.

Thaaaaat's the spirit mateee

2007-09-18T13:58:00.001+03:00

aaaaaaand Always look on the bright side of life !!!!

Marabou

2007-09-17T14:02:00.000+03:00

έχει ένα μακρύ μονόλογο που ίσως έχει ενδιαφέρον, αλλά είναι στα Ουγγρικά (ή μήπως ουγγαρέζικα)

Πήγαινε στο τέλος περίπου : 2.50 minutes (1.13 από το τέλος)...

Marabou

Το σκοτεινό αγγελάκι και το δέντρο.

2007-09-13T14:52:00.000+03:00

Tο δέντρο

Ένα δέντρο φυτρώνει στη ραχοκοκαλιά μου.

Μεγαλώνουν οι ρίζες του, μακραίνουν τα κλαδιά,
απλώνεται η φυλλωσιά του στο δέρμα μου.
Γίνομαι φαιοπράσινος.

Με πλησιάζει ο Ιούνης.

Μπροστά στον καθρέφτη εγώ.
Δε μ’ αναγνωρίζει και τον αγνοώ.
Μένω με τις ώρες ακίνητος
προσπαθώντας να συλλάβω το φαινόμενο,
αλλά την ίδια στιγμή
μικρά πουλιά αποδημούν απ’ τις άκρες των δακτύλων μου,
τα ίδια που φτερουγίσανε πολλές φορές μπροστά στο φως της λάμπας
ή έξω απ’ το ανοιχτό παράθυρο του αυτοκινήτου
και γυρεύουν τώρα καινούργιες φωλιές.

Κι έτσι απασχολημένος καθώς είμαι,
με σκέψεις τέτοιες ποιητικές,
με τις πολυτέλειες των αργόσχολων,
δεν τους βλέπω τους επερχόμενους μήνες,
δεν τους βλέπω που πλησιάζουνε με τα δαδιά των εμπρηστών
και τα τσεκούρια των υλοτόμων στα χέρια.

Έτσι που μεγαλώνει αυτό το δέντρο μέσα μου,
καρπίζουνε τα μάτια μου,
τυφλώνομαι

και με σιγοτρώει το μέλλον.

______________________

Το ποίημα αυτό είναι από την ποιητική συλλογή του Τηλέμαχου Τσαρδάκα με τίτλο: "Το σκοτεινό αγγελάκι και το δέντρο" -εκδόσεις Γαβριηλίδη

Αν σκευτεί κανείς ότι εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2007 συγκινεί πολύ το ότι από τη στιγμή που άρχισε το ταξίδι του του ποίημα, όντως άρχισαν να το πλησιάζουν ο Ιούνης και οι υπόλοιποι μήνες με εμπριστικές διαθέσεις...

Βέβαια στο δικό μου κόσμο, το ταξίδι μέσα από το ποίημα αυτό δεν συναντά αυτές τις φωτιές... αλλά αυτή είναι η μαγεία της ποίησης....

Μία εικόνα χίλιες λέξεις λένε ...
Για την ποίηση δουλεύει ανάποδα.
Οι ίδιες 1000 λέξεις γενάνε για τον καθένα που τις διαβάζει μία διαφορετική εικόνα .

1000 λέξεις εκατομμύρια εικόνες και πόσες λέξεις ακόμα...

Το σκοτεινό αγγελάκι και το δέντρο, όμως, εδώ και 4 μέρες ξεκίνησε ένα ακόμα ταξίδι...

Το φανταστικό ταξίδι του bookcrossing.

Ελπίζω να γνωρίζετε τι είναι ... κι'εγώ σήμερα το έμαθα...
http://www.bookcrossing.com/journal/5438266

Το κείμενο του αναγνώστη που έλυσε τους κάβους του βιβλίου είναι το εξής:

Άφησα το βιβλίο αυτό πάνω στο ηλιακό ρολόι στην κεντρική είσοδο από την Λεωφόρο Αμαλίας. Για να το βρείτε θα πρέπει να παλέψετε με τα εκατομμύρια εξαγριωμένα περιστέρια που επιτίθενται στους επισκέπτες που θα τολμήσουν να διαβούν την πύλη του Εθνικού Κήπου!Καλό ταξίδι βιβλίο!

Ψάξτε το και αν δεν είναι εκεί σίγουρα θα είναι στο βιβλιπωλείο του Γαβριηλίδη

... θα βρείτε τον εαυτό σας κρυμμένο στις σελίδες του...

φώκο

2007-08-29T15:00:00.000+03:00

Χθες βράδυ (αργά... πολύ αργά) ανάμεσα σε εμάς και διάφορους ταλαίπωρους πυροσβέστες σε ένα από τα πολλά καψαλισμένα πευκοδάση των ημερών, ήταν που λες κάτι νεούδια.

κάτι φάνταρα 20 ημερών.

Να φανταστείς πόσο νέοι ήταν... προσπαθούσε ο ένας να εξηγήσει στον άλλο πως να κάνει αναγνώριση.

Ανάμεσα σε διάφορα τσιμπράγκαλα κατάλληλα για την περίσταση είχα ανεβάσει ένα καφάσι με διάφορα τρόφιμα. ούτε είχα δει τι είχε μέσα.... τέλος πάντων, κάτι κρουασάν, κάτι καραμέλες, κάτι μπισκότα μία θεϊκή μερέντα, κάτι cereals, κάτι κομπόστες, και βέβαια διάφορα άχρηστα, όπως μακαρόνια, ρύζι, αλάτι...

Τέλος πάντων.

Βλέποντας τα καημένα τα φάνταρα - που κι'αν έχω βρεθεί στη θέση τους - τους κερνάμε. τι τους κερνάμε... βασικά τσιμπήσαν όλα τα κρουασάν και πλακώσαν τις καραμέλες.

Περνάει η ώρα, να μη σου τα πολυλογώ, ξημερώνει και έρχεται η ώρα να φύγουν.

Λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι:

1ον Δεν ήταν φαντάροι. στις 20 μέρες δεν είσαι φαντάρος.

2ον Ήταν ένα τυχαίο δείγμα Έλληνα ενήλικου άντρα.
Ξέρεις αν έχεις πάει.
Ήταν ο εγκέφαλος, ήταν ο επιστήμονας εξ Αγγλίας με το κοκάλινο γυαλί, ήταν ο βοσκός, ήταν ο εξυπνάκιας, ήταν ο κουλτουριάρης, ήταν ο κάγκουρας, ήταν ...όλοι εκεί ήταν.

Και ακόμα ήταν φανερές και οι διαφορές τους.

20 μέρες φαντάροι σου λέω. ούτε τη "δε την παλεύω" δεν άκουσα να λένε.

Αλλά οι κερατάδες είχαν και ένα μεγάλο κοινό:

6 κρουασάν δώσαμε, 6 συσκευασίες πεταμένες υπήρχαν όταν φύγαν.
30 καραμέλες δώσαμε, 60 συσκευασίες ήταν πεταμένες (είχαν και αλουμινοχαρτάκι μέσα).
οι 10 καπνίζαν, 10 Χ 6=60 γόπες ήταν πεταμένες,

(στον κατάλογο προστίθεται και μία συσκευασία από σάντουιτς Στεργίου ... κάποιοι θα γνωρίζετε ότι πρόκειται για κλασικότατο Καψιμιτζίδικο έδεσμα)

Τι θέλω να πω. αυτά τα τυπάκια ήταν ουσιαστικά ένα τυχαίο δείγμα ανάμεσά μας.΄Πέρασαν όλο το βράδυ τους μέσα στο κάρβουνο. ΜΕΣΑ λέμε. ε λοιπόν κάτσανε στην ίδια θέση για 3 ώρες και αφήσανε πίσω τους όσο μα όσο σκουπίδι μπορούσαν. Δεν πήραν χαμπάρι... ένας δεν έσκυψε να μαζέψει. ένας δεν έβαλε τη γόπα στην τσέπη να την πετάξει μετά. ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ΛΕΜΕΕΕΕ

Ο ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΦΩΤΙΑ ΓΙΑΤΙ ΞΑΠΛΩΣΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΚΑΜΕΝΗ ΡΙΖΑ.

Δε νιώθουμε ρε.... κανένας. Ο καθένας από 'μας, από εσένα από εμένα, τα έχει όλα χεσμένα.

Το πλυντήριό σου, το καζολίν σου μία σακούλα ΑΒ κάτι χιλιάδες γόπες, είναι πεταμένα αυτή τη στιγμή παντού μέσα σε δάση, θάλασσες, παντού. Εγώ ο εξυπνάκιας ξεχνιέμαι και πετάω γόπες στη θάλασσα...

Ρε άμα δεν καούμε όλοι και να γίνουν άλλοι με άλλα μυαλά και αυτά τα μυαλά να τα περάσουν και στους επόμενους δε γίνεται τίποτα.

Είναι θέμα παιδείας.

Βάλτε όλη σας την προσπάθεια στη νέα γενιά μάγκες και μαγκίτισες.

Δε νοιώθει κανένας, σας το λέω /....

Δε πα να διαμαρτύρεστε
Δε πα να κλαίτε
Δε πα να χουμε 9999999 πυροσβεστικά με 100000 τόνους νερό που να πετάνε με 8000000 μποφόρ
Δε πανα σβήνουμε
Δε πανα ψηφίσετε όποιον θέλετε
Δε πα να γ***θούμε όλοι λέω γω

Τέλλος

ΥΓ 1 Δεν αφήνουμε τις πίπες να πιάσουμε καμιά αξίνα και να σταματήσουμε το σκουπιδομάνι. Οι εθελοντές παρακαλάνε για βοήθεια....

ΥΓ2 Άσε που όσα μέρη περιέγραφα γλαφυρά και αγαπημένα σε προηγούμενα posts είναι τώρα κάρβουνο. Πεντέλη ΄Πάρνηθα Πάρνωνας Σκιάθος. Μπαρούτι.

Σε ένα post έγραφα την ατακα "περπατήστε Πάρνηθα και Πεντέλη όσο προλαβαίνετε ακόμα"
ε... δεν προλάβατε.

Ετοίμαζα και ένα post για ένα όνειρο που είχαμε με την παρέα...να συντηρήσουμε - επανεμφανήσουμε - χαρτογραφήσουμε κλπ κλπ ένα μονοπάτι στην Πεντέλη που συνδέει Διόνυσο με Κηφισιά.

Δε χρειάζεται πιά μονοπάτι... φαίνεται ο δρόμος τώρα ρε...

130 ΝΜ

2007-08-23T13:24:00.001+03:00

Από Χαλκίδα για Αλόννησο.

130 μίλια περίπου

πάνω από 20 ώρες πλεύσης

1 τραγούδι.

"Ανήσυχες Μέρες" Σωκράτης Μάλαμας - Μελίνα Κανά

Από το δίσκο " ο φύλακας και ο βασιλιάς" Lyra - 2000

fuoco - mare - donna

2007-08-21T20:46:00.000+03:00

τρία ονόματα. τρεις μορφές.

κοίταξα μέσα στα μάτια τους αυτό το καλοκαίρι.

και τώρα στην πόλη τριγυρνώ σα φάντασμα.

Η πρώτη, η πορφυρή. Κουρασμένος, μετά από δρόμο πολύ, στέκεσαι πλάι της. Ξέρεις πως αυτή θα σε ζεστάνει. Το ξέρεις. Και η ζεστασιά γίνεται πάθος. Πάθος που σβήνει μόνο όταν αυτή θελήσει. Όταν όλα πια είναι κρύα, ασφυκτικά. Όταν δεν έχει τι άλλο να πάρει μαζί της.

Η άλλη, η γαλάζια. χα. γαλήνια την αντικρίζεις και γεμίζει η ψυχή σου. Θες να ‘σαι πλάι της και μέσα της για όλες τις υπόλοιπες μέρες. Σε τραβά να πας όλο και πιο βαθιά και σε χλευάζει που φοβάσαι. Ξεχνιέσαι στην αγκαλιά της νομίζοντας πως την ξέρεις. Μέχρι που ξάφνου δείχνει σκοτεινή. Σα κάτι να σκέφτεται και να μη στο λέει. Τη ρωτάς. Δεν αποκρίνεται. Προσπαθείς να θυμηθείς όσα ξέρεις γι'αυτή και τίποτα δεν ταιριάζει. Κλείνεις τα μάτια σου. Δε θα'ναι τίποτα λες. Τα ανοίγεις και είσαι πνιγμένος.

Η τρίτη όμως φίλε... Η τρίτη ...

Gone with the wind...

2007-07-27T21:21:00.000+03:00

Φεύγω. Δεν ξέρω ακριβώς από που και από τι... αλλά όλα μυρίζουν φευγιό.

Αν γυρίσω, άρτιος ή μη, i'll let you know.

Ένας χειμώνας και κοντά ένα καλοκαίρι πέρασαν και με τα χιλιάδες τσουγκρίσματα των ποτηριών αναφωνούσαμε με μεγάλη αισιοδοξία "καλό καλοκαίρι" και "καλά τα_ξίδια".

θα δείξει.

ας κλείσω αισιόδοξα.

Καλό καλοκαίρι

ένα ταξίδι... δύο ιστορίες συμβίωσης ανθρώπου και θάλασσας

2007-07-23T17:45:00.001+03:00

Το ταξιδάκι έγινε με το ιστιοφόρο ΚΡΑΤΙΣΤΗ, που αυτή τη στιγμή ξεκουράζεται μέχρι την επόμενη πλεύση στη Χαλκίδα. Ξεκινήσαμε από την Ανάβυσσο... καμιά 70-άρα μιλάκια δηλαδή.

Πέρασα από δυο σημεία και λέω να σου πω τις σκέψεις μου.

Έτσι... αυτό το ξενέρωτο καλοκαιρινό πρωινό Δευτέρας...

Η φύση για άλλους υπήρξε ένα ανίκητο θεριό , για άλλους ένας αδερφός , για άλλους ένας εχθρός... Πολλές αντιμετωπίσεις διαφορετικές...

Συχνά όμως ο σημερινός φιλαράκος, νομίζει ότι με τα διάφορα γκάτζετ και βιβλία που φτιάχνει αυτός και οι πρόγονοί του τη "δαμάζει"....

Την αντιμετωπίζει απερίσκεπτα... σα να την έχει του χεριού του.

Καμιά φορά βγαίνει από το τσιμεντένιο κουτάκι του και ξάφνου μπλέκεται στα βάθη της για να αγοράσει λίγη αδρεναλίνη...

συχνά όσο το κάνει αυτό και για να δείξει πόσο καλά περνάει, ουρλιάζει μέσα στα σπλάχνα της σαν "αμερικανάκι"...ξέρεις αυτό το περίφημο "ουουουου"

άλλες φορές καταφέρνει και βλέπει τα κρυφά της μυστικά και αλλάζει.

άλλες φορές γίνεται το κακό... και αυτοί που είχαν δει τη σκοτεινιά της και τη σεβάστηκαν, κουνούν λίγο το κεφάλι τους και μένουν σιωπηλοί... Έργα ανθρώπων...

Κάποιοι ένωσαν δυο στεριές ... έργο πνοής που λένε και οι πολιτικάντηδες ... και είναι και όμορφο...

είναι η γέφυρα της Χαλκίδας εχθές κατά το δείλι...

κάποιοι άλλοι, ειδωλολάτρες τους λέμε αυτές τις μέρες, κάποτε έφτιαξαν αυτό...

κι’εκεί που το έφτιαξαν, έρχονται μέρες που θάλασσα και ουρανός γίνονται ένα...

εκείνη σε κοιτά στα μάτια... τα αγοράκια ξεχωρίζουν από τους άντρες σε μια στιγμή...

θέλοντας και μη ...μαθαίνεις να τη σέβεσαι...

εκεί.. στην Αρχή του Αιγαίου.

Είναι ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο... ξημερώματα Σαββάτου

2007-07-11T18:36:00.000+03:00

Ελευθεροτυπία - 11 Ιουλίου 2007

Η προσευχή του Δάσους

2007-07-02T14:03:00.000+03:00

Η προσευχή του δάσους

"Εμπήκα μέσα στην απέραντη εκκλησιά,
που ανθρώπου χέρι δεν την έχει κτίσει
και πέρα ως πέρα έχει σκεπή τον ουρανό,
στην εκκλησιά, πούχει στολίδια της την φύση!

Τα δέντρα, σαν κατάρτια δίχως τελειωμό,
με τα γερά κλαδιά τους απλωμένα,
χέρια πιστών έμοιαζαν κείνο το πρωί
για κάποια δέηση όλα μαζ’ υψωμένα!

Του δάσους ψέλναν οι αναρίθμητες φωνές
σεμνά της Κυριακής τη λειτουργία
κι’ έχυναν τ’ ανθουλάκι αντί λιβανωτό
το μύρο τους για την ημέρα την αγία!

Καντήλια και λαμπάδες είχαν αναφτεί
από την κάθε μιά του ηλίου αχτίδα.
Παντού ο ύμνος εσκορπιώνταν της χαράς
κι’ έλαμπε της ζωής άσβηστη η ελπίδα!

Στον άγιον τόπο μακρινός προσκυνητής
γονάτισε μ’ ευλάβεια κ’ ψυχή μου
και τότε ενώθηκε, σα μέσα σ’ εκκλησιά
στης Κυριακής την προσευχή"

Μαρία Μποτάση

Το ποίημα αυτό το χάραξε ο Κώστας Ελευθερουδάκης, γύρω στα 1910, πάνω σε μία μαρμάρινη πλάκα την οποία τοποθέτησε πάνω σε μία στήλη μπροστά από το Σανατόριο της Πάρνηθας. Πολύ αργότερα όταν το Σανατόριο έκλεισε, μετέφερε ο ίδιος την πλάκα και την τοποθέτησε στον τοίχο του καταφυγίου η οποία βρίσκεται μέχρι σήμερα.
source: eosathinon.gr